Hiç İşte!

Kalbim yine vurguna uğradı
Kırıklar battı sayısız yerlerime
Ruhum bir siyah taştan
Damlıyor gökyüzüne
Kafamın içinde dönüp dolaşıyor o replik
İnsanlar hayal kırıklığı, insanlar hayal kırıklığı
Katlanamıyorum beni ısıtan güneşe
Acıyorum

Nefes alışım kaburgalarımı ezip geçiyor sanki
Titrek ve uzun nefes verişlerim
Göz yaşım akmıyor, ruhum damlıyor
Gök yüzüne
Yalnızlığım dokundu yine
Pencere kenarlarına sokulup yakıyorum
Yüreğimi bir sigara külfetiyle

Zamana bıraktık yine
Zamanla bıraktık belki de