Mavinin Buğusunda Varolan Gözlerin Sahibine;

Kalemimin kâğıda bıraktığı her mürekkepte, seni andım bu gece de. Ruhumun taşmakta olan ağırlığını seni düşünerek hafiflettim. Çoğu gün bir babadan öteydin… Benim sende kayboluşuma izin vermiştin. Senin bana bıraktıklarına izin vermiştim. Yüreklerimiz el ele tutuşmuştu. El ele tutuşmuştu iki kelebek gibi…



        Her nefes alışım seni daha çok yaklaştırıyor bana. Sarı saçlarını hisseder gibi oluyorum. O mavi; o masmavi gözlerinle bana bakıyor “Çocuk!” deyişinde bulanık hayatıma netlik geliyordu.  Gökyüzüne açılan o sonsuz ufukta tonların en mavisine açmıştım yelkenleri. Ve ben mavinin en çok Atatürk tonunu sevmiştim. Hayallerinle, sankilerimle büyüdüm bu yaşıma kadar. Bana anlatılan her öykünün kahramanı sendin ve senin umutla bakan gözlerin. Aşkın tarifini sorsalar hiç düşünmeden sen derim…


       Altında zaferlere uçan atınla dünyanın bir ucundan diğer ucuna süzülüp dururdun. En çok bu yüzden imrenirdim sana. Yorulmak nedir bilmiyordun. Kılıcını kınından her çıkarışında poyraz yelleri eserdi doğudan. Denize doğru savrulan domino askerlerden bir kalkan yapmıştın o pamuk yurda. Düşmanların yüzüne kapattığın kepenklerin ardında güzel ve özeldin. Seni örnek almalarından belliydi gelecekte. Kürsüden boz yeleli bir kurt gibi uluyuşun, dünyayı uyandırmıştı tek günde. Adına Nutuk dedin, bıraktın gelecek nesillere. Adalet dedin, eşitlik dedin; halk dedin. Hakkın yolunda bir olduk seninle.


       Ey gözleri çelik mavisi yaratılana… Sarı saçlı bir mucizeydi sanki ay. Işığının boşluğa süzüldüğü bu gecede saçtım duygularımı kâğıdın üstüne. O kadar fazla, o kadar çoklar ki… Birer inci tanelerine dönüşüp karışıyorlar ebediyete. Parlıyorlar… Senin bana bıraktığın; bizlere bıraktığın o kutlu yarınlar gibi. Mutluyum, huzurluyum her geçen günde. Seni anmanın senliğini yaşıyorum.


       Ey Ata’m! Kalemimin son sözlerini sana teşekkür ve şükranlarımı sunarak noktalıyorum. Kökleri sağlam dev çınar! Torunun olarak bize bahşedilen bu yaşam sürecinde sana olan sevgi ve saygılarımı sunarak; vazifelerini hayat ilkesi edinip yerine getireceğimi bilmeni isterim. Yattığın yerde huzur dol Ata’m. Mekânın cennet, ruhun şâd olsun.


       En derin sevgilerimle…