Manolya Teyze
Mor kapaklı küçük bir deftere gizlenmiş her hayat Ve bir kelebeğin kanat çırpınışlarında saklıdır evren Huysuz bir ihtiyarın homurtusu gibi araba kornaları Davetsiz eve giren bir sinek gibi ölüm Ansızın, çıplak, sade ve basit. Kelimelerinde ruhu var Manolya teyze. Acıtır, kanatır, kırar, parçalar... Ama ben önemsemiyorum artık onları Biliyor musun Manolya teyze? Tartmaktan yoruldum kelimeleri Artık anlasınlar istiyorum ruhumun söylediklerini Susmanın içindeki çaresizliği Artık anlasınlar Manolya teyze Ben yoruldum. Geçenlerde posta pulu biriktireyim dedim, vazgeçtim. Çabuk vazgeçerim bazen her şeyden Çabuk, çok, basit sıkılırım her şeyden Hem de her şeyden Bir anda... Küçükken gazete sayfalarından kendime Minik gemiler yapardım Manolya teyze Hayaller kurardım onun üstünden Elimde kılıçlar, çetin dalgalara karşı Sonra geldiler ve tüm hayallerimi boğdular Manolya teyze Hepsini, tek tek boğdular... Günlük de tutardım küçükken Yazdıklarımın bir g...