Mavinin Buğusunda Varolan Gözlerin Sahibine;
Kalemimin kâğıda bıraktığı her mürekkepte, seni andım bu gece de. Ruhumun taşmakta olan ağırlığını seni düşünerek hafiflettim. Çoğu gün bir babadan öteydin… Benim sende kayboluşuma izin vermiştin. Senin bana bıraktıklarına izin vermiştim. Yüreklerimiz el ele tutuşmuştu. El ele tutuşmuştu iki kelebek gibi…