Hiç İşte!
Kalbim yine vurguna uğradı Kırıklar battı sayısız yerlerime Ruhum bir siyah taştan Damlıyor gökyüzüne Kafamın içinde dönüp dolaşıyor o replik İnsanlar hayal kırıklığı, insanlar hayal kırıklığı Katlanamıyorum beni ısıtan güneşe Acıyorum Nefes alışım kaburgalarımı ezip geçiyor sanki Titrek ve uzun nefes verişlerim Göz yaşım akmıyor, ruhum damlıyor Gök yüzüne Yalnızlığım dokundu yine Pencere kenarlarına sokulup yakıyorum Yüreğimi bir sigara külfetiyle Zamana bıraktık yine Zamanla bıraktık belki de